Bulgarian folklore from Macedonia - Koga zasumat sumite

Песна посветена на Костадин војвода Костадин Бојаџиев е роден на 21 мај 1880 година во Разлошко село Бања во семејството на Никола и Яна Бојаџиеви. Околу 1900 година завршува бугарската машка гимназија во Солун. Влегува во ВМОРО. Од 1902 година е во четата на Тома Давидов. Во почетокот на 1903 година е во четата на Борис Сарафов. Во Илинденското востание е со Даме Груев и работи заедно со него. Останува со него по востанието и учествува во реконструкцијата на револуционерната мрежа. Од 1904 до Младотурската револуција, во 1908 година е војвода на чета. При избувнувањето на Балканските војни во 1912 година Бојаџиев станува војвода на чета № 13 на Македонско-одринското ополчение, која е одредена да работи во Драмско. Четата му поминува во Разлога и Бојаџиев се среќава во Горно Драглище со војводите Георги Занков, Михаил Чаков и Стефан Чавдаров и оди во Пирин, каде се врши подривни акција во турскиот тил. На 5 октомври четата на Бојаџиев учествуваше во ослободувањето на Банско, заедно со другите партизанско единици. На 7 октомври четата на Бојаџиев и четата на Чаков (160 луѓе) се борат со 3.800 лица војска и губат 4 убиени и 2 повредени. Потоа четата на Бојаџиев се бори пред селото Бања и одбива нападот на војската повлекување од Мехомия до Неврокоп. На 9 октомври заедно со делови на 27 пешадиски полк чепински учествува во нападот над Мехомия. Бојаџиев повредува левиот својата нога и е назначен за шеф на полиција во Мехомийско. Бојаџиев учествува и во Втора балканска војна и во Првата светска војна. Во сите војни е раняван 7 пати. По Првата светска војна е началник на Први полициска станица во Софија. По државниот удар на 09.06.1945 бил протеран во Делиормана, бидејќи не се пренесува на комунистите. До својата смрт во 1938 година е невработен. Еден од поборниците за слобода на Македонија од грчко и српско ропство, херој на мајка Бугарија.