ESTALEIROS DE RIBEIRA

Para min calquer estaleiro de carpintería de ribeira é un auténtico museo. Non deberíamos nunca deixalos en abandono,e deberíamos intentar que os nosos fillos e as seguintes xeracións poidesen achegarse a eles a comprender a grandísima simbiose que existiu ate fai poucos anos entre o mar e os bosques. Actualmente case todos están en estado de abandono. Sangue de célula nai no estribo do cabalo morto ¡¡ Inmortal veleno no pó e na arañeira¡ Na voz do vento as follas do carballo. O son agónico da serras As eixolas sen fío Na raíz virxe centos de aneis procrean o chan Chan de oso de táboa Semente fráxil nas ás dos paxaros, e o cabalo morto¡¡ O mestre dalle de comer as abellas o néctar secreto Un bosque medra ate a hectárea da noite Noite de enterro da ferramenta Comeduría dos séculos a extiguir as estructuras Nas ramas das árbores apousarán os niños. Prenderá o lume na basta vexetación E o cabalo vestirá a pel de ferro No de madeira quedarán pezas agochadas por sempre na célula nai e o cabalo morto¡¡ Piñeiro, carballo, fío de estopa Martelo cravo berbiquí e o cabalo morto¡¡