Песню Барыса Вайханскага на верш Уладзiмiра Караткевiча выконваюць Галiна i Барыс Вайханскiя. Фотаздымкi Генадзя Карчэўскага
http://www.vaikhansky.com/texts/text_belorus/na_stihi_vladimira_korotkevicha/mokryya_travy.shtml
МОКРЫЯ ТРАВЫ
-----------------------------------
Я сумую па радзiме,
Па яе лугах i нiвах,
Па трыпутнiку, што гладзiў
Ногi збiтыя мае,
Па укропе на гародзе,
Рэчках цiхiх i лянiвых
I па сопкай белай бульбе,
Што на стол яна дае.
Я сумую па радзiме...
Бачу цiхiя паляны.
Цёплы мёд яе малiны
Адчуваю на губах.
Ты - мая лясная казка
У красе доўгачаканай,
Ты - мая святая песня,
Свет адзiны у вачах.
Просты свет, дзе дрэмлюць хаты,
Дзе раса на травах спее,
Дзе у росных шатах чуцен
Гiвала пяшчотны свiст,
Дзе наўсцяж канавы мокрай
Пышны кураслеп жаўцее,
I купае тлусты лопух
У вадзе мясiсты лiст.
Мокры край. Дажджы i сонца.
Вiльгаць сонечнага лета.
Жарабя бяжыць па лузе,
Радасна задраўшы хвост.
Цэлы век вясiць вясёлка
Над краiнай мокрай гэтай,
I глядзяць спакойна конi
На нябесны дзiўны мост.
Я сумую па радзiме,
Як каханы па дзяўчыне,
Я жадаю ўвесь прыпасцi
Проста да яе рукi,
Да грудзей - тугiх узгоркаў,
Да вачэй - азёраў сiнiх,
I замерцi ў пацалунку
На гадзiны i вякi.