Χαΐνηδες - Ο Γάμος

Χαΐνηδες - Ο Γάμος Δε φέραν τα στολίδια σου έμποροι Βενετσάνοι και καβαλάροι Κιούρτηδες του γάμου τα προικιά μόνο απ' το δρόμο εφτιάξαμε στεφάνια από κλωνάρι κι ήταν απογεματινή και Κυριακή γλυκιά. Με το φτερό του γερακιού παίξε μου στο λαούτο σκοπό να ρίξω τον καημό σε πέλαγο βαθύ χρόνια θαρρώ τη γνώριζα προτού τη συναντήσω και δεν πιστεύει η καρδιά πως έχει πια χαθεί. Σέλωσε τη φοράδα μου για το στερνό ταξίδι με πατανία κόκκινη ωσάν το δειλινό και κάμε με το χέρι σου αντήλιο σαν θα φεύγω καμάρωσέ με και μην κλαις την ώρα που κινώ. Απ' τα βουνά της μοναξιάς στον ποταμό της θλίψης κι από το δάσος της σιωπής στου πάθους τον γκρεμό πέρασα με το όνειρο στο στήθος φυλαχτάρι κι αγάπησα και μίσησα κείνο τον πηγαιμό. Νιώθω του τέλους τη ματιά να με παραμονεύει σαν το θεριό που του ζητά εκδίκηση η καρδιά λες και του σκότωσα εγώ το ακριβό του ταίρι ώρα που ζευγαρώνανε μια φεγγαροβραδιά. Σαν κάμεις κόρη μην της πεις πως είχες αγαπήσει κάποιον τρελό απού 'θελε ν' αλλάξει το ντουνιά στης νιότης την αποκοτιά και τώρα τον σκεπάζει βαριά σαν την ταφόπλακα του κόσμου η λησμονιά. Είναι και μερικές καρδιές από την άλλη όχθη που βγήκαν και ταξίδεψαν με όρτσα τα πανιά κιάλλες στης τρέλας το βυθό κι άλλες τις παραδέρνει ένα μεράκι αλύπητο σε μια φτωχή πενιά. Κι έτσι κατάρα τα κρατεί κάποια παλιά τραγούδια να ταξιδεύουν ζωντανά σ' όλες τις εποχές και τα σιγοτραγούδησαν στόματα πικραμένα τόσο πολύ που γίνανε στο τέλος προσευχές. --------------------------------------------------------- Στίχοι και Μουσική : Αποστολάκης Δημήτρης Ζαχαριουδάκης Δημήτρης --------------------------------------------- Your ornaments were not brought by venetians merchants nor did horseriders Kiourtides bring your wedding dowry only from the street we made twig wreaths and it was afternoon and a sweet sunday. With the feather of the hawk play for me with laouto (cretan instrument) a melodie to throw the yearning to the deep sea years I believe I knew her before I met her and my heart doesn't believe that she is now gone. Saddle my horse for the last journey with patania (that is a blanket that goes under the saddle) red like the sunset and bring with your hand glare as I go be proud of me and don't cry the time that I begin from the mountains of loneliness to the river of sorrow and the forest of silence to the passion cliff I passed with the dream at my chest as a talisman and Ι loved and hated that journey (not exactly journey more like forced leaving) I feel the glance of the end stalking me like the beast that his heart seeks for revenge like if it was me that killed his precious(or beloved) match time that they were mating one moon-night (night with the moon not full but strong lighted). If you give birth to a daughter don't tell her that you had loved someone crazy (not mentally crazy) that wanted to change the world at youth's recklessness and know he is covered by the oblivion of the world who is heavy as a tumbstone. ----------------------------------------------------------- Η μετάφραση έγινε από : http://www.youtube.com/user/derkpapei -------------------------------------------------------