Justyna Szafran - "Iskry i łzy"

Foto: Daniel Zasina http://zasina.art.pl/gallery/Reportaze-koncerty/Justyna-Szafran/01-justyna-szafran-9 Słowa: Jacek Kaczmarski Muzyka: Jerzy Satanowski Udręczone oczy wznieś Na przestrzeń, którą odpływam. Na spokojną nieba toń I na mnie, która cię wzywam. Na kruchutkich łódek ślad Wśród burzy. Na ich kadłuby, Co przez chwilę trwają jak iskierka, Dążąc do zguby. Zamienionym w gwiazdy Tylko nam w bezkresach lśnić Złudne drogowskazy. Tezeuszom - wątła nić. Światło na manowcach. Piosnka na wędrowca głos. Wróżba na orbitach, Z której ktoś odczyta - los. Stąd spoglądać będziesz w dół - Na ten ocean klęsk, Gdzie się w pętlę splata noc I dzień za dniem. Pojmiesz tu, że ziemia trosk Jest nieba dnem. Coś wycierpiał i coś czuł - Ma cel i sens. Udręczone oczy wznieś Na szlak spokojnych snów, Bo już nie zagrożą ci Otchłanie burz. Odtąd nie należysz ty Do świata już; I nie zrani ciebie śmiech, Ni salwa słów. Zamienionym w gwiazdy Trzeba nam w bezkresach lśnić Złudne drogowskazy. Tezeuszom - wątła nić. Tym, co błądzą jeszcze Po manowcach nieszczęść w sny - Cóż możemy wysłać? Spadającą iskrę - łzy...