Leszek Długosz - Sen o końcu świata

słowa Leszek Długosz Posłuchaj siadaj zaraz Ci opowiem, na stole, spójrz -herbata dymi w szklankach No czekaj jakby zacząć widzisz, jeszcze śmieszna sprawa przyśniło mi się, że umarłem.. I tak to było, jak to we snach bywa straszliwa rozpacz podkręcone wszystkie nerwy ale po chwili myślę sobie z drugiej strony mam to za sobą mam to za sobą no w końcu trudno - w końcu kiedyś w końcu wreszcie spokój święty święty święty Wtem nagle czuję dotyk jakiejś dłoni i rozpoznaje oczy twarz no i ta resztę i tym odkryciem niespodzianym zachwyceni wołaliśmy : - no widzisz ! Jesteś ! no, Jesteś, Jesteś ! i nie wiem z czego było nam posłanie aksamit to, czy mech tak był zielono-złoty leżeliśmy jak Adam z Ewą w Raju.. to znów ubrani i pełni cnoty plątały nam się Czas i Gwiazd Konstelacje... i zaświatowe jeszcze, ziemskie sprawy kwitły tarnowce i dziewanny W trawach wysokich biegły daniele i sarny biegły bez obawy Wtem Zadrżały Niebios Firmamenty i było tak, jak było powiedziane Zagrzmiały Trąby Archanielskie na Ostateczne Przesłuchanie Spojrzeliśmy na tę Dolinę - zaiste, widok był nieopisany choć dwoił się i troił się wprost sztab Aniołów - - bałagan, bajzel, no jeden Wielki Zamęt Ciśnie się bractwo - jak kto może - gromady dusz, duszyczek wszelkich dobre uczynki na czarnym rynku no słowem, - skąd to znamy skąd to znamy Boże Wirują pióra skrzydła, sprzęty kwitnie niebieska kontrabanda niejeden chce przemycić - chciałby z sobą zabrać to co na Ziemi co było bliskie, co było bliskie co kochane Spojrzeliśmy na tę dolinę i mocniej i jeszcze mocniej żeśmy się objęli i zawołaliśmy ze śmiechem niemal Zgodnie MY się Stąd Nigdzie nie Ruszamy A gdy nas znajdą A gdy nas znajdą powiemy żeśmy Trąbki nie słyszeli