LiV feat Ashleigh Munn - Σαν Όνειρο Ι San Oneiro (Official VideoClip)

Subscribe to Satellite Records youtube channel and like us on Facebook! Enter the orbit of our music! Μπες στην τροχια της μουσικης μας! Satellite Records 2016 Facebook: https://www.facebook.com/SatelliteRecordsGreece/ E-mail: [email protected] LiV Facebook: https://www.facebook.com/LiVofficialpage/ Youtube: https://www.youtube.com/user/JLiV22 Website: http://l-i-v.gr/ Στίχοι: LiV/Atomic BeatsΜουσική: Atomic Beats Ποίημα: Pablo Neruda -Μ' αρέσεις αμα σωπαίνεις Σκηνοθεσία: Γιώργος Κομνηνός Σενάριο: LiV Mastering: DopeBeatStudios Διεύθυνση φωτογραφίας: Κώστας Τριανταφύλλου Χορογραφία-Χορός: Νάντια Τομαζένκο Backstage φωτογράφιση: Κώστας Πεχλιβάνης Ευχαριστούμε για την πολύτιμη βοήθεια, τους: Κωνσταντίνο Δημητρίου, Δανάη Νούσκα,Βαρελά, Βαγγέλη Μιχελιουδάκη και την Ζαφειρία Τσιρακάκη. Στίχοι: Φαντασίες και ζωή μια παρέα γίναν πάλι το μυαλό οικοδεσπότης στου ονείρου μου τη ζάλη Κι έτσι φάνταζε σαν πάλη, τα παλιά σαν λησμονήσαν, και απόρροια κάθε "θα" όσα τώρα μου δώρισαν... Σχηματίσαν μια σκηνή σαν γλυπτό τρομακτικό Με τους φόβους και τα άγχη πρώτη ύλη σαν πηλό Ένα ρόλο είχα μικρό, μα πρωταγωνιστικό Και οι φίλοι μου χαμένοι κάπου μέσα στο κοινό... Μα δεν κινώ τα νήματα, ούτε έχουνε νοήματα Όσα πλάθει η παρέα, δίχως ίχνος συναισθήματα Αμαρτήματα μου εσείς, μη δράττεστε της στιγμής Παλεύει ακόμα το σκοτάδι με το φως μιας σχισμής Η ελπίδα μιας ρωγμής, σε ένα μέλλον κοντινό Είναι όνειρο το ξέρω μα συνάμα αληθινό Φωτεινό ή σκοτεινό , κι εγώ πια εξασθενώ Μεσ'του Μορφέα την αγκαλιά με μόνη ελπίδα πως ξυπνώ (2x) The dark nights and coldness that follows I can’t help but think about tomorrow When the limelight shines on me And I get my chance to break free Ένας χώρος πάντα οικείος,με την γνώση όλη στους τοίχους Γίνεται η αφορμή, το μελάνι για τους στοίχους Μες τον πόνο αυτού του ψύχους, αντηχούνε οι ψυχές Που απλώνουνε τα χέρια, με αγκάλες ανοιχτές Προσδοκία για γενιές, κι για αυτές που είμαι ξένος Να κρατήσω τα ινία, με εναπομείναν σθένος Υπομένω δίχως μένος ένα μέλλον σταθερό Μα αν δεν πέσω πως μπορώ; να ξανά σηκωθώ; Απορώ αν θα σταθώ, στο ύψος που προστάζει Ένα μέλλον που φοβάμαι πως αβέβαιο φαντάζει Κι αν σαν Άγγελος απλά αυτός ανοίγει τα φτερά Ίσως αυτό να είναι που, μου κάνει πια σκιά Ίσως τώρα να φαντάζει στο δικό μου Γολγοθά Που έμενα μα κι εκείνο τόσο αγαπά Έλα πλάι μου ξανά, έχω ανάγκη να σε πιάσω Τα φτερά μου δεν θα λιώσουνε στον ήλιο μας σαν φτάσω (2x) Ρεφραίν Μ’ αρέσεις άμα σωπαίνεις, επειδή στέκεις εκεί σαν ξενιτειά. Άσε με τώρα να βυθιστώ κι εγώ σωπαίνονταςμες τη δική σου σιωπή. Άσε με τώρα να σου μιλήσω κι εγώ με τη σιωπή τη δικιά σου που είναι απέριττη σα δαχτυλίδι αρραβώνων και που λάμπει σαν αστραπή. Είσαι όμοια με την νύχτα, αγάπη μου, η νύχτα που κατηφορίζει έναστρη. Απόμακρη και τόση δα και απ’ τα αστέρια φτιαγμένη είναι η δικιά σου σιωπή. Μ’ αρέσεις άμα σωπαίνεις, επειδή στέκεις εκεί σαν απουσία. Μακρινή κι απαρηγόρητη, σα να σε σκέπασε χώμα. Μια λέξη μόνο αν πεις, ένα χαμόγελο – μου αρκεί για να πανηγυρίσω που είσαι εδώ κοντά μου ακόμα.