Maria Koterbska - Chłopcy z obcych mórz (Ryszard Sielicki - Andrzej Bianusz)

Orkiestra Taneczna Polskiego Radia, dyrygent Edward [Eberhard] Czerny Foto: J. Baranowski Chłopcy z obcych mórz Była noc, na morze kładł się mrok i brzeg w nim zginął, Była noc i ktoś tam w stare szkło lał mocne wino, Smak południa był w winie tym, W sali snuł się niebieski dym I dziewczęta tańczyły w nim, nucąc tak: Chłopcy z obcych mórz, tylu ich dziś przyszło tu, Zapomnieli już, że w świat jutro płyną znów. Światła tańczą w szkle, bar zatacza się Jak po morzu okręt. Kto by myślał, że tutaj znajdą się trunki aż tak dobre. Popatrz ile już wokół przytulonych par, Chłopcy z obcych mórz zagarnęli cały bar, Czas na dzisiaj znikł i nie pyta nikt, Co się jutro stanie. W barze dźwięczy szkło i zabawa trwa Aż po biały ranek. Była noc, bez końca trwała noc, a zegar naglił, Przyszedł dzień i bar rozjaśnił się od białych żagli, Dawno ucichł wesoły gwar I po brzegu, gdzie pusty bar, Zamyślona dziewczyna szła nucąc tak: Chłopcze z obcych mórz, czemu znowu płyniesz w świat? W drogę pełną burz, tam gdzie tylko sól i wiatr, Nie zawoła nikt, nie pomoże nikt, kiedy fale biegną. Chłopcze, po co ty, powiedz, po co ty płyniesz tak daleko? Z południowych mórz co za rok przywieziesz nam? W oczach słony kurz i ten uśmiech, który znam, To już tyle lat, tylko Ty i wiatr, tylko żagli łopot. I wciąż jesteś sam, chłopcze nie płyń tam, Chłopcze weź mnie ze sobą. Nie odpływaj sam, proszę weź mnie ze sobą Nie odpływaj sam, nie odpływaj...