MAVZER GÜNER Damar Şiir BİNGÖL/GENÇ

Kim bilecek şu canlı bedenim hangi günde hangi mutlu mutsuz günün olacak.. Günüme cansız olacak sevenlerimin göz yaşları dolup hıckıra hıckıra ağlayacak Geceleri olacak kaç günlük bir anımsama kaç günlük bir mazileri hatırlatma olacak Öldükten sonra anamın feryat+ edecek ağlayışları kara toprağa babamın beline kaldırdığı Tabutumu kendi elleriyle gözyaşları dökerek gömeceğini ne zaman olacağını her daim düşünerek kahroluyorum Dostlarımla beraber eylendiğim günlerim sevenlerimle beraber olduğum günlerde artık eksik günler olacak Bazen insan düşünür ki değer verdiğin dostunu yanı başında göremeyince mertlik olan delikanlığın hali boynu bükük olur Zamanın gidişinde onu düşündükçe kahrolur insan Düşünüyorum ki ne sevenler kara toprakta buldu ne düşman insanlarında bir sonu bembeyaz kefende beden aciz ve ruhu gömme beni diye bağırışı insan duyunca oturup ağlar şu iki günlük dünyada neler yaşadıklarının elbet bir hesabı sorulacağını herkes biliyor...mahkumunda dört duvar arasında gözyaşları dolardı bir ölü gibi yaşadığını hep aynı günü hep aynı insanın yüzünü gördükçe yaşadığın hayattan artık sıkılmış özğürlüğü istiyecek heves bile fayda etmez biter gözlerin bir ufuka bakar gözlerinin gecelerin yıldızın sabitliğine takılırsa yıldızın bir zaman ve bir günden sonra kayıldıgı oluyor ya işte insanın da bir zamandan sonra ölümün dünyada seni alıp çeker alır bedenin çürüdüğünün kara topraga ceker bir ağaç güneşsiz yağmursuz havasız ve cıvıl cıvıl kuşsuz yaşarmı bir ağaç karanlık bir yerde sıcaklıgın olmadıgı yerde havanın olmadığı yerde canlı olabilr mi işte insanların da bir sonu olur şu bedeninde ne yük acı olduğunu kimseler bilemez herşeye rağmen bir tebesüm gülüşüyle karşılar geçersin yüreğine biriktirdiğin duygularını dilinde kimselere anlatamazsın çok şey değişir herşey değişirde insanların ölüm anında çektiği acı değişmez yaşamayı bildin mi kendini bir düzene attın mı kendini bir halkalı zincir gibi bağladın mı Allah için oturup aldıgın nefeste şükür etmeyi bildin mi neden acılar çekebilesin ki....