Necip Mahfuz - Hicran (feat. Allame)

Verse 1 Şu komalı ezgilerden kurtulmayacağım sanırım Ölümü bariz görmedikçe çekmem ilgisini basının Asılıp ademelmasını ikiye yarmadıkça Hayat filan yalan olur (bak) ilk deminde asırın Amacın aynı tabi: azıcık aş ve kaygısız baş Yerde buldu beni düşüp başımı yardığım taş Saç tabi ki saç harman savur zamanını Dünyayı ikiye böl, hâlâ zavallısın Yavaşsın, sakarsın, çıkarsız kalansın Sırtın bıçakla dolmazsa demezler adamsın Günahla aşinasın, beyazla uzaksın Ömür denen biter gider ölüm gelir apansız Sapansız çıkılmış savaşlar en bilindik meydanın Harakiriyle karşılaş alma tadını geyşanın Ey şanın şöhretin zevki şimdi nerdesin lan Dersin elbet, bir gün tabutta tek kalıp Verse 2 Sonuçta herkes aynı tek başına ve anlaşılmaz Dünyanın beşte biri karanlığa kaygızılar Hayır ustam, değişti devir zamanla Piranalar geldi ve terk etti denizi yunuslar Sonuçtan memnun olan her kim varsa mutludur Kaybedenler birbiriyle aynı, sade yutkunur Budur son durum, sanardım ki sonsuzum Tam her şeyden bıkmış idim, sesi geldi tutkunun Ben meftunum, benim tamamım zavallılık Geç gelen bir mutluluk gibiydim, zamansızım Damak tadımda kül ve kusmuk Ve suskun Şimdi yutkun, haydi hızla kaç ve kurtul Aynı rüyalardan bıkmak nedir bilmem ben Bu rayda giderse hayal kalacak dinlenmem Yalanlardım olanı biteni her ne varsa dinlemem Şu kirlenmiş dünya artı ellerimdi kirlenen 07.01.2013 04.08 Fulya / İstanbul