Obserwator 50: Żywot borsuka poczciwego / Life of a badger

Borsuki wyszły już ze swoich podziemnych schronów i są obecnie bardzo aktywne. W każdym zakątku lasu można spotkać ślady ich aktywności. Jednak, pomimo tego, że borsuki są gatunkiem pospolicie występującym na terenie Parku, spotkania z nimi wcale nie należą do częstych. Borsuki aktywne są głównie nocą, co utrudnia spotkania. Aby przybliżyć nieco postać borsuka, wygrzebaliśmy nieco materiału zarejestrowanego latem 2015 roku. Borsuki należą do bardzo pracowitych mieszkańców lasu. Bardzo wiele wysiłku wkładają w utrzymanie swoich podziemnych fortec w jak najlepszym stanie. Od tego zależy bezpieczeństwo całej rodziny. Dlatego też, bardzo wiele czasu spędzają na kopaniu i poprawianiu swojej podziemnej warowni. Oczywiście dbają też o wygody. Poza kopaniem, wiele czasu zajmuje im znoszenie ściółki do wymoszczenia komór sypialnych. Ale w pracoholizm nie popadają. Po intensywnej pracy, zawsze znajdą czas na zabawy i wspólną pielęgnacje futra, ostatecznie nie samą pracą borsuk żyje. Nory borsuków mogą trwać nawet dziesiątki lat, przechodząc z pokolenia na pokolenie i osiągając często ogromne rozmiary. System nor może zajmować kilkadziesiąt metrów kwadratowych i sięgać na głębokość kilku metrów pod ziemię. Zawsze posiada wiele wyjść, stanowiących drogi ewakuacyjne w przypadku zagrożenia. Borsuki są wszystkożerne. Znaczny udział w ich diecie stanowią dżdżownice, ale borsuk zje wszystko: owady, gryzonie, żaby, padlinę, nie pogardzi również pokarmem roślinnym. Borsuki nie zapadają w typowy sen zimowy. W czasie mroźnych i śnieżnych zim, nie opuszczają jednak swoich nor, nawet przez kilka miesięcy. Energię czerpią wtedy z pokładów tłuszczu, jaki udało im się zgromadzić jesienią. Jednak w czasie łagodniejszych okresów wychodzą czasem na powierzchnię. W tym roku, z powodu braku zimy, borsuki były aktywne niemalże przez cały czas.