Poezją szyte - Opowieść ceramiczna

gitara : Krzysztof Droszkowski foto : Aleksandra Korszuń tekst: Martyna Siermińska To jest noc to jest oprzytomnienie - - dużo wiem, choć rozumiem nie wiele. Taka noc, bardziej późna niz wczesna. Taki sen że nie mogę go przespać. W ręku masz, ten czerwony garnuszek. Właśnie ten, ten garnuszek bez uszek. Obok ja - poranione mam ręce. Uszka dwa jedno tworzyły serce. Uszka, te zawsze były tak razem Uszka te, ułamały się z czasem Razem dziś, Ty i biały garnuszek. Razem dziś, pilnujecie swych uszek.