The Rain,Vicky Kostenas,Secret Garten,Lament for a Frozen Flower
У вашего броузера проблема в совместимости с HTML5
I don' t own the rights of the song
or the images-video clips.
No copyright intended.
It's only for entertainment!
All rights belong to the producers.
The Rain (Oltre le Nuvole)
Μες τη βροχή.
Σαν δένδρο έρημο στεκόσουν
μες τη βροχή.
Κι αυτή γλιστρούσε πάνω σου
από το μαρμάρινο Ιωνικό κορμί.
Μια αστραπή.
Της νύχτας κέλυφος γλυκό κρασί.
Κι εγώ τρικλίζοντας τις σκέψεις μες τη νύχτα
γυρεύω μάταια στη χάση της σελήνης
να κλείσω την πληγή.
Κι έτρεχε ο νους πατώντας πάνω
στην τροχιά από τα αστέρια.
Κι αυτά τρεμόσβεστα σταυροκοπιούνταν
κι έπεφταν σωριάζοντας σε μιαν ευχή.
Κι η αγάπη στην τρελή χαρά
το μονοπάτι παίρνει
για τα δασωμένα βουνοπλάγια
και τη δροσόλουστη πηγή.
Και το μαξούλι του Μαγιού
το γκριζοπράσινο φιλί.
Τώρα που ο χρόνος γεμάτος
οδύνη στον άνεμο δίνεται.
Κι η μοίρα στης τύχης τα ξόρκια αφήνεται.
Ως κι ο ήλιος έπαψε να θριαμβολογεί
της μέρας το τραγούδι
και της καρδιάς τα εσώφυλλα
τα τσίνορα έκλεισαν νωρίς.
Τι βλέπεις και δακρύζεις
και λέξη δεν μιλάς;
Τη μούχλα της βροχής ντυμένος
σε τεντωμένο σχοινί να περπατάς.
Όταν της νύχτας οι σκέψεις
κάτω από το φώς των αστεριών
τα ρήματα χρονίζουν.
Μάταιες οι χαρές των πληθυντικών.
Μετόπες του ουρανού, σημάδια των καιρών.
Πώς να ξεχάσουμε τα αποκαίδια πυρκαγιάς,
που έγλυψαν οι φλόγες της τα γόνατα
του αστραπόβολου Δία;
Εδώ στης γης την ερημιά
έμαθε ο πόνος να μετρά
τις αντοχές σε δάκρυα.
Εδώ που ο χρόνος χάνεται
στα βάθη των ωκεανών.
Κι οι παραστάδες των ναών
διάπλατα ανοίγονται στο κύμα.
Εδώ είναι το αίνιγμα μιας θύελλας,
που μαραζώνει τις ψυχές.
Και τις αγκαλιές σπρώχνει
να κρατήσουν πιότερο χώμα,
πιότερο χρώμα για του πωρόλιθου
την αντοχή στο λαξευμένο βράχο.
Στης βροχής την απόγνωση
υπάρχει μια αιτία,
που δεν καταλογίζει ευθύνες
στα σύννεφα.
Υπάρχει μια θλίψη,
που αποστομώνει τη μιλιά
το δρόμο παίρνει να κυλήσει στο ρυάκι.
Πέφτει η βροχή, όταν το σύννεφο
δεν ξέρει που να κρατηθεί.
Γιατί η ζωή στενάζει και πονά
σαν η αγάπη χάνεται.
Από όρκους δεν αισθάνεται
μέσα στου χρόνου τη ροή.
Vicky Kostenas Lagdos
Poetessa
Zürich, 31. Mai 2014