Беларуская мова, інфармацыя пра мову і маўленне, 2 клас 0:00 гукі і літары 0:14 6 галосных гукаў і 10 галосных літар у беларускай мове 0:41 сцвярджаючыя і змякчаючыя галосныя літары 1:10 апостраф 1:20 з вялікай літары пішуцца... 1:33 гукі [г] і [г'] 1:42 гук [ч] вымаўляецца цвёрда 1:49 спалучэнне гукаў [шч], якое гучыць цвёрда 2:04 гук [ў] у нескладовае 2:15 літара " ў " (у нескладовае) не ўтварае самастойнага складу, таму і называецца " у нескладовае " 2:34 гук [ ў ] — зычны, гук [ у ] — галосны 3:05 пасля галосных, літара "у" заўсёды пераходзіць у "ў" 3:32 мяккі гук [ ц' ] 3:44 гук [ р ] вымаўляецца толькі цвёрда 3:57 мяккі гук [ дз' ] у беларускай мове 4:09 гук [ дж ] у беларускай мове абазначаецца дзвюма літарамі д і ж 4:22 колькі у слове галосных гукаў, столько і складоў 4:38 перанос слоў адбываецца або па мяжы складоў, або па мяжы марфем 4:54 літары й, ў, ь пры пераносе не аддзяляюцца ад папярэдняй літары 5:10 спалучэнні літар "дз" і "дж" пры пераносе слоў не раздзяляюцца 5:25 У беларускай мове літары "о", "э" пішуцца ў націскных складах. У ненаціскных складах замест іх пішацца "а" 5:43 у першым складзе перад націскам замест літар "е", "ё" пішацца літара "я" 5:56 у другім, трэцім і іншых складах перад націскам, а таксама пасля націску пішацца літара "е" 6:11 Зычныя гукі бываюць цвёрдыя і мяккія. Мяккасть зычных гукаў на пісьме абазначаецца літарамі " е ", " ё ", " ю ", " я ", " і ", " ь " 6:28 гук [ д ] — цвёрды, гук [ дз' ] — мяккі 6:56 гук [ т ] — цвёрды, гук [ ц' ] — мяккі 7:24 Цвёрдыя зычныя гукі [ р ], [ ж ], [ ш ], [ ч ], [ дж ], [ ц ] не маюць парных мяккіх гукаў. Пасля літар " р ", " ж ", " ш ", " ч ", " ц " і спалучэння літар "дж" пішуцца літары " а ", " о ", " у ", " ы ", " э " 7:52 У беларускай мове ёсць цвёрды гук [ ц ] і мяккі гук [ ц' ] і яны не ўтвараюць пары па цвёрдасці-мяккасці. 8:14 Для праверкі слоў з парнымі звонкімі і глухімі зычнымі на канцы і ў сярэдзіне слова трэба змяніць слова так, каб пасля зычнага гука стаяў галосны гук. 8:32 Звонкія зычныя гукі [ й ], [ ў ], [ р ], [ м ], [ м' ], [ н ], [ н' ], [ в ], [ в' ], [ л ], [ л' ] не маюць парных глухіх. Глухія зычныя гукі [ к ], [ к' ], [ ф ], [ ф' ] не маюць парных звонкіх. 8:52 Гукі [ ж ], [ ш ], [ ч ], [ з' ], [ с' ], [ л' ], [ н' ], [ ц' ], [ дз' ] паміж галоснымі могуць вымаўляцца падоўжана. Падоўжанае вымаўленне гукаў на пісьме перадаецца дзвюма літарамі. 9:15 Падоўжаны гук [ дз' ] на пісьме абазначаецца спалучэннем літар "ддз": стагоддзе, суддзя 9:32 перанос слоў с падоўжанымі зычнымі гукамі 9:48 правапіс апострафа ў беларускай мове 10:12 мяккі знак ў беларускай мове 10:33 раздзяляльны мяккі знак пішацца пасля літар " л ", " н ", " з ", " с ", " ц ", спалучэння літар " дз " перад літарамі " е ", " ё ", " ю ", " я ", " і " 10:59 апостраф і мяккі знак пры пераносе не аддзяляюцца ад папярэдняй літары 11:16 людзі карыстаюцца словамі для называння прадметаў, з'яў навакольнага свету, дзеянняў, якасцей. Кожнае слова мае пэўнае значэнне 11:31 словы, якія называюць прадметы, адказваюць на пытанні хто? што? 11:49 Прыназоўнікі у, на, над, з, за, з-за, да, ад, па, пад служаць для сувязі слоў у сказе. Яны пішуцца асобна ад іншых слоў у сказе. 12:10 Словы, якія называюць прыметы прадметаў, адказваюць на пытанні які? якая? якое? якія? 12:37 Словы, якія называюць дзеянні прадметаў, адказваюць на пытанні: што раблю? што робіш? што зраблю? і інш. 12:54 Сказ выражае закончаную думку. Першае слова ў сказе пішацца з вялікай літары. У канцы сказа ставіцца кропка, пытальнік або клічнік. 13:07 Некалькі сказаў, звязаных паміж сабой па сэнсе, называюцца тэкстам. 13:15 Сказы в тэксце аб'ядноўваюцца тэмай і галоўнай думкай. Тэма — гэта тое, пра што гаворыцца ў тэксце. Галоўная думка — гэта асноўнае, пра што аўтар хоча сказаць чытачу. На тэму або галоўную думку можа ўказваць загаловак тэксту.