Wigilia Paschalna, odprawiana w sobotę po zachodzie słońca, rozpoczyna Wielkanoc. Zaczyna się liturgią światła. Na zewnątrz świątyni celebrans święci ogień, od którego zapalany jest Paschał - duża świeca symbolizująca zmartwychwstałego Chrystusa. Na Paschale ksiądz kreśli znak krzyża, wypowiadając przy tym słowa: "Chrystus wczoraj i dziś, początek i koniec, Alfa i Omega. Do Niego należy czas i wieczność, Jemu chwała i panowanie przez wszystkie wieki wieków. Amen". Czerwone gwoździe, które przy tym umieszcza symbolizują rany Chrystusa. Zapalony Paschał wnoszony jest do zaciemnionej świątyni. Wierni, którzy na liturgię przychodzą ze świecami (w łódzkiej katedrze są to świece chrzcielne), przekazują sobie ogień. W ciągu kilku chwil kościół tonący do tej pory w mroku, wypełnia się światłem. Na zakończenie liturgii światła śpiewana jest uroczysta pieśń - Exultet, będąca pochwałą Paschału. Zaczyna się od słów: "Weselcie się już zastępy Aniołów w niebie! Weselcie się słudzy Boga! Niech zabrzmią dzwony głoszące zbawienie, gdy Król tak wielki odnosi zwycięstwo!".